De toekomst: problemen, oplossingen en inspiratie

Ik zag vandaag een documentaire waarin slimme mensen de bedreigingen en de kansen van de toekomst toelichten. Er komen een paar complexe ideeën in voor die heel eenvoudig uitgelegd worden. Op die manier krijg je – al dan niet terecht – het gevoel dat je ook zelf impact hebt op wat er komt.

Het is nog te vroeg om samen te vatten wat ik hier precies uit onthou. Al voel ik wel een link met wat we bij Darwin doen. Data, bijvoorbeeld, is voor mij het technologische alternatief voor de menselijk zintuigen.Als het gaat om artificiële intelligentie dan ben ik zeker dat big data daar een rol van betekenis zal spelen.

Ik bekijk de documentaire binnenkort opnieuw met wat Darwinners. De discussies die daaruit voortvloeien zullen de inspiratie in ieder geval wat concreter maken.

Als je de documentaire zelf ook graag wil bekijken, enjoy.

‘By design’: twee woorden om mezelf in te tomen

In een start-up – waar de tijdsdruk hoog is – vind ik het vaak moeilijk om balans te brengen in mijn prioriteiten. We kunnen 4 weken dag en nacht werken en dan staat het product waarschijnlijk verder, maar dan is iedereen wel uitgeput. Dus ik zoek naar manieren om snel maar ook duurzaam een schaalbaar en herhaalbaar business model te vinden.

Twee woorden helpen me regelmatig bij het balanceren van prioriteiten: ‘by design’. Het zijn principes die ik belangrijk vind en al van het begin wil inbouwen in Darwin. Een paar van die principes hebben nu al een concrete vertaling:

  • “Persoonlijke ontwikkeling, by design”
    Elke Darwin werknemer heeft een maandelijks budget van € 500 om samen te werken met een mentor. Vaak zijn dat freelancers met meer kilometers op de teller, die een Darwinner helpen om bij te leren.
    Voor Darwin is die € 500 veel geld, maar het zorgt ervoor dat de mensen die hier werken uitgedaagd worden, en tijd hebben om naast het product ook aan zichzelf te werken. Mijn hoop is dat mensen later niet vertrekken bij Darwin, maar ‘afstuderen bij Darwin’.
  • “Help change the world, by design”
    Het heeft wat tijd gekost voor ik het snapte, maar je moet geen multinational zijn om de wereld een betere plaats te maken. Met Darwin hebben we een speciale pricing voor vzw’s en NGO’s. Het is onze manier om zo vroeg als we kunnen aandacht te hebben voor de wereld rondom ons.
    We zouden het geld dat we daardoor ‘missen’ op zich goed kunnen gebruiken. Maar de marketingwereld is soms zo leeg, dat het fijn is om marketeers bij NGO’s te kunnen helpen in hun job.
  • “International, by design”
    Darwin moet een internationaal bedrijf worden. Dat wil zeggen dat ons marketing, sales en customer support proces daarop afgestemd moet worden. Dat lukt niet met Vlaamse klanten. Als je de auto kan nemen om hen te bezoeken, dan doe je dat.
    Daarom doen we in april terug mee met Go West en investeer ik veel tijd in prospectie in onze buurlanden. Zij dwingen ons om nu al om te gaan met de beperkingen die afstand met zich meebrengen.
    Echt efficiënt is het niet. Ik kan met dezelfde tijd waarschijnlijk meer klanten tekenen in België. Maar het geeft ons de mogelijkheid om in een vroeg stadium onze ideeën en processen af te toetsen aan niet-zo-lokale markten. 

Door mijn ongeduld kan ‘duurzaamheid’ me wel eens op de zenuwen werken. Die ‘by design’ principes zijn een goede manier om mezelf in toom te houden en van Darwin ‘by design’ een duurzaam verhaal te maken.

Hoe doen jullie dat, de balans houden tussen ‘snelheid’ en ‘duurzaamheid’?

Trendrapport: Vijf datatrends om in 2013 menselijke impact te vergroten

Dit artikel verscheen eerder in het Online Trendrapport van Digital Agency Wijs. Het volledige rapport kan je hier extragratis downloaden.

Ik werd dit jaar overstelpt met cijfers, tabellen, grafieken en scores tot ik gek werd. Data puke. En ik ben niet alleen. Een research rapport van de World Federation of Advertisers kopt “Marketeers seek data simplicity“. Het gevolg van de veelvoud aan data is schrijnend. Wie conclusies moet brouwen uit data heeft geen overzicht meer en verliest het vertrouwen van wie hij of zij adviseert.

Er is beterschap op komst. Wie goed opgelet heeft zag in 2012 al vijf datatrends opkomen die er in 2013 voor zorgen dat big data meer betekent dan verwarring in een grafiek.

Datatrend 1: brondata verzamelen zonder menselijke tussenkomst

De beste manier om een mens aan het liegen te krijgen? Hem vragen stellen over zijn of haar gedrag. De resultaten van enquêtes die pijlen naar gedrag zijn dan ook even onbetrouwbaar als de mensen die ze invullen.

Interessanter is gedragsdata verzamelen zonder menselijke filter. En dat is makkelijker dan ooit. Smartphones zitten vol sensoren, in elke laptop zit een camera, en zelfs in schoenen zitten chips.

Veel applicaties gebruiken de informatie uit sensoren om jou advies te geven. Bij Foursquare wordt data van jouw ‘check-ins’ gebruikt om leuke adresjes voor te stellen. Maar ik check niet in als ik wekelijks mijn mama bezoek. Het beeld dat Foursquare van mij heeft is een cafe-, restaurant- en station-bezoekende workaholic. Verre van correct.

De nieuwe applicatie ‘Jini‘ gaat een stap verder. De data die gegenereerd wordt door mijn sensoren wordt zonder mijn tussenkomst verzameld, waardoor ze vollediger en dus betrouwbaarder is. Aangezien Jini een veel completer beeld heeft op mijn gedrag, kan het ook veel beter advies geven.

We kunnen hiervan leren: probeer altijd het gedrag zelf te observeren via data in plaats van mensen zelf een inschatting te laten maken van hun gedrag. Elke keer een mens zelf beslist welke data hij deelt, is dat een meetfout.

Datatrend 2: data op grote schaal samenvatten tot een betekenisvol geheel

Er komt geen reis- of eten bestelsite voorbij of ik kan er op een schaal van 5 zien hoe tevreden iedereen was van zijn laatste hotelbezoek of pizza. Dat deze ratings vervuild zijn is geen nieuws. Het is zo ver gekomen dat we enkel nog producten vertrouwen die negatieve ratings hebben.

Het was een reden voor Foursquare om geen rechtstreekse ratings van gebruikers mogelijk te maken. Niet betrouwbaar. In plaats daarvan doet Foursquare wat je zelf zou doen: bezoekfrequentie, tips, vind-ik-leuks en social shares van anderen bekijken om zelf tot een ‘score’ te komen: “Hoe leuk is deze locatie?”.

Alleen kan foursquare dat in tegenstelling tot jouw brein systematisch en op grote schaal doen. Het resultaat presenteert Foursquare in een bevattelijke score op 10 die betrouwbaar is.

De les: als data van gedrag betrouwbaarder is dan meningen, dan moet je dat gedrag wel snel interpreteerbaar maken. Gebruikers kunnen niet alle brondata overlopen, afwegen en tot een goede algemene conclusies komen. Met algoritmes kan je trends detecteren in gedrag en dat vertalen naar een eenvoudig af te lezen conclusie.

Datatrend 3: enkel nog de hoofdzaken visualiseren

Foursquare vat data van gedrag samen in een score zodat ik een binaire conclusie kan trekken. Is een adres goed of slecht? Bij complexere vraagstukken gebaseerd op complexe data moet de visualisatie meer nuances weergeven dan een score op 10 kan.

Neem de zoektocht naar een hotel. Ik switch als een malle tussen Google Maps, Tripadvisor en Booking.com om het hotel te vinden met de beste ligging, de beste service en aan de beste prijs. Ik combineer – in mijn hoofd – complexe data uit drie verschillende bronnen om het perfecte hotel te boeken. Dat perfecte hotel is een persoonlijke afweging tussen drie componenten: prijs, service en ligging.

Een score op tien is hier niet voldoende omdat de drie componenten voor mij een specifiek belang hebben. Hipmunk snapt dat. Ze tonen mij een kaart waarop ik in één oogopslag zie welke hotels in een culturele buurt liggen, in welke prijsklasse ze liggen en wat de gemiddelde tevredenheid is.

Hipmunk toont me niet teveel details, maar wel genoeg om nog een persoonlijke keuze te kunnen maken. Dat is voor elke applicatie met data een belangrijke uitdaging: zoveel mogelijk data verstoppen, en wat overblijft op een gebruiksvriendelijke manier visualiseren.

Datatrend 4: integratie is de ultieme visualisatie

Een hoofdredacteur kijkt afwisselend naar zijn website en de statistieken om te beslissen welk artikel ‘in de kijker’ moet staan. Hij synthetiseert eerst historische data tot een binaire conclusie: staat dit artikel op de juiste plaats, ja of neen? Is het antwoord nee, dan bekijkt hij andere artikelen die mogelijks wel die plaats verdienen.

Chartbeat beweert die beslissing sneller en beter te kunnen nemen, en ze hebben gelijk. Met een overlay toont Chartbeat welk artikel zijn ‘in de kijker’ positie waard is op basis van de prestaties van alle voorgaande artikelen.

Het resultaat is een hoofdredacteur die in één oogopslag een artikelschikking kan doen, gebaseerd op jaren historische data van duizenden artikelen. Met als gevolg een dynamische hoofdpagina die permanent artikels in de kijker zet die het verdienen om daar te staan.

De conclusie: integratie is de ultieme visualisatie. Probeer in 2013 om data te presenteren op momenten dat het echt relevant is. Een geïsoleerd dashboard heeft veel minder impact dan cijfers die opduiken binnen een digitale werkomgeving op momenten dat ze nodig zijn.

Datatrend 5: automatiseren, als je durft

Als data beslissingen in dergelijke mate ondersteunt, is de stap klein om die beslissingen ook gewoon door de data te laten nemen. Het enige wat verdwijnt is de menselijke controle.

Je ziet dergelijke automatisering eerst waar de potentiële winst groter is dan het potentieel verlies. Last.fm automatisch mijn muziek laten kiezen is veiliger dan een wagen die vanzelf rijdt.

De winst die je met automatisering kan maken is enorm. Taken automatiseren creëert sowieso tijdswinst. Maar je boekt ook intelligentie-winst, gezien de vrijgekomen tijd besteedt kan worden aan taken waar menselijke intelligentie een grotere impact heeft.

Je hebt geen keuze

Jouw belofte voor 2013 is stoppen met het verspillen van menselijk intelligentie. Als er iemand in jouw organisatie uren zit te grasduinen in data, dan is het tijd voor verandering.

Je hebt maar 5 belangrijke todo’s voor 2013: enkel betrouwbare data verzamelen, bijzaken verbergen, hoofdzaken visualiseren, integreren waar mogelijk en automatiseren als je durft.

Als je daarin slaagt, ben ik zeker dat ik in 2013 nog van jou zal horen. Succes.

Dank u Talking Heads

In de dikke 25 jaar dat ik hier rondloop was geen anderhalf jaar zo intensief als dat bij Talking Heads. Door de grootte van de projecten en de verantwoordelijkheid die ik kreeg om ze tot een goede einde te brengen, heb ik inhoudelijk veel bijgeleerd. De soms harde maar altijd oprechte discussies hebben me ook veel geleerd over mezelf. Er is nog werk aan de winkel, maar het gaat in de goede richting.

Alles hangt samen met de mensen die je rond je hebt, en daar scoort Talking Heads. Zowel qua klanten, collega’s, management als ecosysteem, ben ik met mijn kont in de boter gevallen.

Het meest tevreden ben ik met de ontdekking dat ik niet lui ben. Na 23,5 jaar zwalpen, merk ik dat ik echt graag werk. En graag hard werk. Ik ga dat inzicht goed kunnen gebruiken om van Darwin Analytics een succes te maken. Op naar nog een paar intensieve jaren.

Merci Talking Heads!

Het verdwijnende verschil tussen Facebook en tv

Een grafiek die ik vaak tijdens prospectiegesprekken teken. En soms ook later, wanneer ik de gevraagde FTE’s voor sociale media moet verdedigen. De grafiek visualiseert het aantal euro’s dat je moet uitgeven om een paar ogen te bereiken: de Cost per Impression.

Sociale vs traditionele media in cost per impression

Sociale media zijn qua Cost per Impression in het begin bijzonder duur. Het produceren van goede content kost veel geld en je doet het voor een marginaal publiek. Dan is televisie in het begin interessanter: een spotje en meteen een massa volk om te bereiken. Lage Cost per Impression, kat-in-bakkie.

Na verloop van tijd worden sociale media echter interessanter. Je publiek wordt steeds groter terwijl de kost nagenoeg gelijk blijft. Anders gaat het bij televisie waar de grootte van de investering en de grootte van het gewenste publiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Ongeacht hoeveel spotjes je gedraaid hebt.

Ook Facebook wil een broadcastmodel

Op Facebook staat dit voordeel van sociale media echter onder druk. Merken met een eigen publiek krijgen het moeilijker om dat publiek enkel met content te bereiken. De oplossing die Facebook biedt voor dit zelfgecreëerde probleem is eenvoudig: advertenties.

Dat maakt van Facebook een zware investering: eerst knokken om fans te verzamelen met content, daarna dokken om diezelfde fans met advertenties te bereiken.

Een oplossing: applicaties

Mits een goede combinatie van community management en campagnes blijft Facebook een interessant medium. In die campagnes moet wel meer aandacht geschonken worden aan slimme applicaties die ook op lange termijn de CRM database voeden met informatie over fans. Zo verklein je de afhankelijkheid van Facebook en kan je het opgebouwde publiek op eigen kracht blijven bereiken.

Facebook timeline, frictionless updates en de integratiemogelijkheden van Facebook bieden een uitgelezen kans om elke interactie met fans te vertalen naar een CRM entry. Wie een manier vindt om dit ook voor de fan interessant te maken, zal gauw een groter publiek bereiken met een relevantere boodschap. Het resultaat zou naast gelukkige fans ook een verhoogde return on investment moeten zijn.

Wat doen jullie om informatie van fans in een eigen database te krijgen?

Een jaar bij Talking Heads

Exact een jaar geleden begon ik aan mijn eerste dag bij Talking Heads. Zonder overdrijven het startschot van een zot jaar. Ik kon klanten als Luminus, Akzo Nobel en SD Worx helpen bij het uitbouwen van een aanwezigheid op sociale media, en beter nog: ik mocht meehelpen bij de uitbouw van het beste social media agency in België.

Er zijn een aantal dingen die ik het afgelopen jaar heb geleerd en die ik graag wil delen:

Failing is fine

Voor Talking Heads was ik aan de slag bij Youreca. Mijn eigen bvba waarin ik tussen mijn 18 en 24 jaar actief was. De plannen waren groots, de uitvoering is in vergelijking met de plannen eerder klein gebleven.

Er zijn verschillende manieren om naar die periode te kijken. Als een gefaald project, maar ook als een immens boeiende en uitdagende periode. Waar ik het meest trots op ben, is dat mijn visie op Youreca het afgelopen jaar genuanceerd is geworden: Ik ben blij dat ik Youreca gehad heb, en ik ben even blij dat ik er mee gestopt ben.

Ik probeer de fouten die ik daar gemaakt heb niet opnieuw te maken. Een work in progress, maar het lijkt aardig te lukken.

Karakter > skill

Iets waar ik al langer in geloof maar dit jaar nog sterker tot uiting is gekomen: karakter is belangrijker dan skills. Deels is dit een overtuiging uit noodzaak – skills heb ik op een school nooit geleerd – anderzijds merk ik het ook in de praktijk. De wil om te leren, te slagen en te durven falen brengt een mens veel verder dan om het even welke opleiding. Ik focus mijn werk dan ook op mijn karakter en het aanleren van nieuwe gewoontes, de skills volgen.

You don’t always want what you think you want.

Ik ben een koppige mens. Als ik een rode ballon wil moet je van ver komen om mij een groene te kunnen verkopen.

Bij Talking Heads lopen er mensen rond die daarin slagen. Die luisteren naar waarom die ballon per se rood moet zijn, en dan aantonen dat het eigenlijk een groene is die ik zoek. Een uitzondering.
Het resultaat is een meer open geest. De ballon moet ik nog steeds hebben, maar over de kleur kan gediscussieerd worden.

Don’t squeeze the goose, nurture it.

Ik ben sterk resultaatgericht en durf op die manier wel eens een gans doodknijpen om tot een gouden ei te komen. Dat werkt goed op de korte termijn maar wil op de lange termijn wel eens contraproductief zijn. Ik plan in 2013 volop verder te experimenteren met het – diervriendelijk – voederen van ganzen. Die gouden eieren zijn onderweg.

Geduld geduld geduld (en focus)

Veel projecten – waaronder youreca en oppassen.be – hebben hun potentieel niet waargemaakt door onder andere een gebrek aan geduld en een bijhorend gebrek aan focus. Grote plannen zijn niet genoeg, ze zijn vooral een bron van energie om elke dag de stapjes te nemen die noodzakelijk zijn om dichterbij te komen.

Dat geduld en die focus beginnen langzaamaan meer deel uit te maken van mijn karakter. Ik ben daar best gelukkig mee.

Op naar het volgende

Talking Heads jaar één was schoon en leerrijk. Ik wil Sofie, Joke, Bart db, Bart dw, Dirk, Ilse, Mei en Geerlinde daar graag voor bedanken.
Het ziet ernaar uit dat jaar twee nog interessanter wordt. Als je daar meer over wil lezen, keer dan regelmatig eens terug.
Mijn uniek voornemen is dit jaar wat meer te bloggen. 😉

Als je zelf zin hebt om in een stimulerende omgeving te komen werken: er zijn wat vacatures bij Netlash-bSeen.

Ken Robinson over onderwijs

Ik heb een haat-liefde relatie met onderwijs. Enerzijds ben ik er niet in geslaagd mijn secundair diploma op een school te halen, maar op mijn 17 via middenjury. Anderzijds zijn de leerkrachten uit datzelfde secundair wel belangrijke richtingsaanwijzers geweest met een grote impact op mijn interesses/werk/studie/…

Haat-liefde dus. En ik vermoed van Sir Ken Robinson hetzelfde. Een boeiende spreker met een idealistische visie op kinderen, jongeren en dus ook op onderwijs. Soms op het randje af naïef, maar ik verkies graag naïviteit boven pessimisme.

Geniet van één van de best TED talks die ik tot nog toe ben tegengekomen:
http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

Het Sudbury onderwijs lijkt het dichtste bij de visie te komen van Sir Ken Robinson. Er is veel uiteenlopende literatuur over terug te vinden (het boek Summerhill is een aanrader), en er is een Sudbury school in Gent. Ik hoop dat ze daar binnen een klein/ruim decennium wat meer dan 7 leerlingen hebben rondlopen, want ik zou er graag mijn toekomstige kinderen naartoe sturen.

Roadtrip

Een job zoeken, afstuderen, beginnen met een job en beginnen met studeren, het zijn samen met de gentse feesten de redenen waarom Lisa en ik niet op reis zijn geraakt deze zomer. Dat hoeft zeker geen drama te zijn. Met de stralende gentse zon op de achtergrond hebben we wat werk in huis verzet en wanneer de regen onze plantenbakken vulde, leegden wij de kratten bier.

Ik was eind augustus wel blij: gedaan met op reis vertrekkende mensen en gedaan verleidelijke facebookfoto’s met getagde vrienden in paradijslijke oorden. Niet dus: de nieuwe piekperiode ligt begin september en dus begint het nu ook hier echt te kriebelen om op reis te vertrekken.

Internet blijkt alweer de perfecte remedie te zijn: we surfen ons te pletter op lonelyplanets, tripadvisors, … om onze plannen voor volgende zomer concreet te maken. Het wordt een roadtrip met een tent een qashqai en een lief, hoogstwaarschijnlijk in frankrijk en dat voor twee weken.

Een eerste link deed al behoorlijk dromen: vijf ideeën voor roadtrips in frankrijk waarvan de eerste (montpellier-nice), de tweede (provence) en de vijfde (route napoleon) ons er het beste uitzien. We zijn vooral op zoek naar unieke plekjes om onze tent op te slaan, met weinig mensen maar veel natuur om van te genieten. Alle tips zijn heel erg welkom!